Jednym z zdań na maturze z języka polskiego jest to, w którym masz dopisać tytuł lektury lub bohatera w niej występującego. To zadanie dotyczy tylko lektur obowiązkowych, poznawanych w całości.
Przećwicz ten typ zadania.
A jeśli chcesz więcej takich zadań, zapraszam Cię do mojego Maturalnego Kalendarza Adwentowego, w którym codziennie będę publikować streszczenie, fragmenty lektury, motywy, konspekt do wypracowania, konteksty i zadania maturalne.
Zadanie 1 – Rozpoznaj lekturę po fragmencie
| Fragment | Autor i tytuł lektury |
| Szczęśliwy, kogo w życiu klęski nie dosięgły, Bo skoro bóg potrząśnie domowymi węgły, Z jednego gromu cały szereg nieci, Po ojcach godzi i w dzieci. Tak jako fale na morzu się piętrzą, Gdy wicher tracki do głębiny wpadnie I ryje iły drzemiące gdzieś na dnie, Aż brzeżne skały od burzy zajęczą: — Tak już od wieków w Labdakidów domy Po dawnych gromach nowe godzą gromy, Bóle minionych pokoleń Nie niosą ulg i wyzwoleń. I ledwie słońce promienie rozpostrze Ponad ostatnią odnogą rodzeństwa, A już bóstw krwawych podcina ją ostrze, Obłęd i szału przekleństwa. |
Odpowiedź: „Antygona” Sofoklesa
Zadanie 2 – rozpoznaj lekturę po fragmencie
| Fragment | Autor i tytuł lektury |
| Wywiedli Janczewskiego; — poznałem, oszpetniał, Sczerniał, schudł, ale jakoś dziwnie wyszlachetniał. Ten przed rokiem swawolny, ładny chłopczyk mały, Dziś poglądał z kibitki, jak z odludnej skały Ów Cesarz! — okiem dumnym, suchym i pogodnym; To zdawał się pocieszać spólników niewoli, To lud żegnał uśmiechem, gorzkim, lecz łagodnym, Jak gdyby im chciał mówić: nie bardzo mię boli. Wtem zdało mi się, że mnie napotkał oczyma, I nie widząc, że kapral za suknią mię trzyma, Myślił, żem uwolniony; — dłoń swą ucałował, I skinął ku mnie, jakby żegnał i winszował; — I wszystkich oczy nagle zwróciły się ku mnie, A kapral ciągnął gwałtem, ażebym się schował; Nie chciałem, tylkom stanął bliżej przy kolumnie. Uważałem na więźnia postawę i ruchy: — On postrzegł, że lud płacze patrząc na łańcuchy, Wstrząsł nogą łańcuch, na znak, że mu niezbyt ciężył. — A wtem zacięto konia, — kibitka runęła — On zdjął z głowy kapelusz, wstał i głos natężył, I trzykroć krzyknął: «Jeszcze Polska nie zginęła». — |
Odpowiedź: „Dziadów” cz. III
Zadanie 3 – rozpoznaj lekturę po fragmencie
| Fragment | Autor i tytuł lektury |
| Zosieczka wstała, włożyła chustkę na głowę, burnusik i wybiegła z mieszkania, zaś o dziewiątej była już z powrotem. Wróciła i idzie prosto do żony i kładzie na stole trzydzieści papierków. I ani słowa przytem nie rzekła, choćby spojrzała, wzięła tylko naszą wielką bajową zieloną chustkę (mamy taką ogólną płachtę bajową), nakryła się nią całkiem z głową i padła na łóżko, twarzą do ściany, tylko plecy i całe ciałko drgało jej co chwila… Ja zaś, jak dawniej, ciągle leżałem w takim stanie… I widziałem wtedy, młodzieńcze, widziałem, jak moja żona, także nie mówiąc ani słowa, zbliżyła się do pościółki Zosinej i przez cały wieczór klęczała przy jej nogach, i całowała jej nożynki i wstać nie chciała, a potem obie zasnęły tak razem, w objęciach… obie… obie… tak… a ja… leżałem pijaniusieńki. […] odtąd moja córka Zofja, zmuszoną była wziąć bilet żółty i już wskutek tych samych powodów nie mogła z nami dłużej pozostawać. |
Odpowiedź: „Zbrodnia i kara” Fiodor Dostojewski
Zadanie 4 – rozpoznaj lekturę po fragmencie
| Fragment | Autor i tytuł lektury |
| Mnie? Żal? Ty śmiesz mnie żałować? Nie potrzebuję niczyjej litości! Wy mnie jeszcze nie znacie, ja wam wszystkim pokażę! Dobrze, nie chcieliście mojej idei, podeptaliście mnie! (do Ali) Obrzuciłaś błotem najszlachetniejszy zamysł, jaki był kiedykolwiek w historii, ty kuro! O ślepoto! Nie wiesz, kogo straciłaś. I to z kim? Z tym debilem, z tym plugawym symptomem rozkładu naszych czasów! Odchodzę, ale nie zostawię was na ziemi. I tak nie wiecie, po co żyć. Gdzie jest ten twój słodki amant? Gdzie ten zgniły brzuch? Niech ja go wypatroszę, twego rannego ptaszka (kręci się rozpaczliwie po pokoju, szukając po omacku na stole, na stolikach, nawet na sofie) Rewolwer! Gdzie jest rewolwer?! Przez te przeklęte porządki nie można niczego znaleźć. Mama nie widziała gdzieś rewolweru? (Edek zakrada się do niego od tyłu, wyjmuje z zanadrza rewolwer i kolbą z rozmachem uderza Artura w kark. Artur osuwa się na kolana. Edek odrzuca broń, wprawnie popycha mu głowę do przodu i kiedy bezbronna głowa Artura jest prawie przy podłodze, Edek, splótłszy dłonie, unosi się na palcach i z góry, jak siekierą, bije jeszcze raz w odsłonięty kark, aż przysiadając od rozmachu. Artur osuwa się na czworaki, czołem dotykając podłogi. Uwaga! Ta scena musi mieć charakter bardzo realistyczny. Oba ciosy muszą być tak opracowane, żeby ich fikcja teatralna nie była oczywista. Niech rewolwer będzie z gumy albo nawet z pierza, albo niech Artur nosi pod kołnierzem jakąś podkładkę, wszystko jedno, byle nie wypadło „teatralnie”). |
Maturalny Kalendarz Adwentowy
Poprzednia najniższa cena: 79,00 zł.
W 24 dni powtórz ze mną wszystkie najważniejsze pojęcia, lektury i zagadnienia językowe do matury z języka polskiego!
Każdego dnia będzie czekał na Ciebie filmik, notatka do pobrania oraz ćwiczenia do wykonania!
Już nie mogę się doczekać, aż razem będziemy:
✅ Powtarzać treść lektur – każdego dnia inne streszczenie!
✅ Utrwalać motywy – każdego dnia inna lektura!
✅ Szlifować schemat rozprawki – każdego dnia schemat wypowiedzi do wybranego tematu!
✅ Powtarzać konteksty – każdego dnia konteksty do innej lektury!
✅ Rozwiązywać zadania maturalne – każdego dnia inne zadanie: z plakatami/ lekturami/agadnieniami językowymi!
